Hogwarts gibi demişti, evet; bu okul kimisi için bir şato, kimisi için bir ev; kimisi için kendini bulduğu yer; tek bir yerde, sayısız dünya anlatmaya değer…
dediler ve bana geldiler: Koç Üniversitesi’ni bir üniversite’den fazlası yapan şeyleri gün yüzüne çıkarmak gerek.
Sorular hazırlandı; röportajlar yapıldı.
İnsanlar bana hikayelerini verdi.
Bazen birçok dağınık cümle… yarım kalmış bir anı ya da söylenmeye çalışılmış bir his.
Benim işim, o cümlelerin içinde saklı olanı bulmaktı.
Yazdığım her metnin altında başka birinin adı vardı.
Bu yüzden tek bir kuralım oldu:
Sahibi okuduğunda “Evet, bu benim” diyebilmeli.”
Üç yıl boyunca bu kurala sadık kaldım.
Koç Üniversitesi’nin öğrencileri, çalışanları ve daha fazlası…
Seksenden fazla insan, seksenden fazla hayat.
Her birini önce Türkçe yazdım, sonra aynı sesle İngilizceye taşıdım. Yabancı öğrencilerde de süreç tam tersi 🙂
Bir hikaye de benimdi: Link
Diğerleri burada:
Daha fazlası: @kocuniversity